Zeyyat Selimoğlu
Günümüz hikaye yazarlarından olan Zeyyat Selimoğlu 31 Mart 1922'de doğdu. Alman Lisesi'nden sonra İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Bir süre armatörlük yaptı, ardından asıl mesleği olan avukatlığa başladı ancak kısa süre sonra kendini yazarlığa ve çevirmenliğe verdi. Mişima, Austrian, Böll, Lenz'den yaptığı çevirilerle tanınmaya başladı. Ancak Cumhuriyet gazetesinde 'Rize'nin Köylerinden' başlığıyla çıkan bir yazısı 1950 Yunus Nadi Armağanı'nda birincilik ödülü kazanınca başarının yolu da açılmış oldu.

Hikayeleri Yenilik, Varlık ve Türk Dili dergilerinde yayınlanan Zeyyat Selimoğlu, bu dergilerde çıkan yazılarını 'Kavganın Sonu ve Barış' adlı dergide topladı. Hikayelerinde genellikle Karadenizli denizcilerin sorunlarını anlatan ve yer yer psikolojik çözümlemelere giren Selimoğlu, tek romanı 'Tutkunun Köşeleri'nde ise sınıf atlama ve zenginleşme ideali çizer. Denizcilerin yaşamını anlattığı 'Direğin Tepesinde Bir Adam' adlı öyküsüyle 1970 Sait Faik Hikaye Armağanı, 'Koca Denizde İki Nokta' adlı hikayesi ile de hem 1970 TRT Radyo Oyunları Başarı Ödülünü hem de 1974 Türk Dil Kurumu Öykü Ödülünü, Derin Dondurucu İçin Öykü'ye de 1994 Haldun Taner Öykü Ödülü'nü kazanmıştır.

Eserleri
Hikayeler: Kavganın Sonu ve Başı (1955), Direğin Tepesinde Bir Adam (1969), Kıçüstünde Toplantı (1971), Koca Denizde İki Nokta (1973), Karaya Vurdu Deniz (1975), Deprem (1976), Soyunanlar (1980), Çiçekli Dağ Sokağı (1982), Gemi Adamları (1984), Bir Şarkı Gibiydi (1987), Aramızdaydı O Gün (1990), Denizlerin İstanbul'u (1992), Derin Dondurucu İçin Öykü (1995), Bahar Yorgunluğu (1998)
Anı: Yeni Defter'den Eski Defter'e (1993)
Roman: Tutkunun Köşeleri (1982)